Heb jij een goede band met je kind?

Een goede relatie met je kind is fantastisch en ... normaal. Maar soms is het wel eens moeilijk om met je puber een goede band te houden. De ene dag is de band wat minder, de andere dag is het fantastisch. Daarom is het ook zo belangrijk om met je kinderen activiteiten te doen. 

Toch denken we snel: "dit kan mijn kind nog niet". Wij beseffen niet wat onze kinderen al weten of kunnen en geloof me: ze kunnen ons verrassen! Vaak denken we enkel aan het gevaar als onze kinderen een uitdaging aangaan. Toch mogen we niet te voorzichtig zijn want dan projecteren we onze angsten op onze kinderen. Stimuleer daarom regelmatig je kinderen en je zult zien ... ze brengen het tot een goed einde! 

Wij brengen vaak - onbewust - onze angsten op onze kinderen, en dat is gevaarlijk. Zo maken we onze kinderen bang ... zonder redenen. Onlangs zag ik een jonge vrouw met 2 lieve kinderen. De oudste had echter een panische angst voor honden. De zoon reageerde heel hysterisch op een lieve hond en de moeder kon er geen weg meer mee. Nadat ik de moeder had gesproken, bleek dat de vader enorm veel angst had voor honden ... en hij heeft dat overzet op zijn zoon. Zijn zoon was echter nooit in gevaar geweest bij die hond. 

Mijn moeder had ook heel veel angst voor honden. "Had", want intussen heeft ze heel veel lieve honden leren kennen en heeft ze haar angst overwonnen. Toch had ze indertijd haar angst voor honden overgeplaatst op mij. Ook ik had een grote angst voor honden. Ik herinner mij de periode toen ik 8 jaar was. Mijn ouders besloten immers de hond van een klant in huis te nemen omdat de huisbaas van die klant geen hond duldde in het appartement dat hij hen verhuurde. Op een zaterdagnamiddag gingen wij dus de hond ophalen. Mijn moeder reed en ik zat naast haar in de wagen. Mijn vader en broer zaten achteraan met in het midden de hond. Telkens hij naar voren kwam, gilde ik het uit. Thuis gekomen ben ik zelfs de ronde keukentafel opgekropen: in het midden van die tafel voelde ik me veiliger. De dagen erna heb ik mijn best gedaan om mijn angsten opzij te zetten en ... het is gelukt: Bas en ik werden de beste maatjes ... tot ie wegliep van huis. 

De jaren erna werd ik vaak geconfronteerd met honden en ik merkte dat ik minder en minder angstig werd voor "vreemde" honden. Tot de dag dat ie helemaal verdween. En daar ben ik blij mee. Ik was ook de persoon die mijn moeder van angst voor honden heeft bevrijd. Door dagelijks de hond van een vriendin mee naar huis te nemen omdat zij op kot zat in Gent en haar ouders tijdelijk in de States woonden, heeft mijn moeder de echte liefde van en voor een hond leren kennen. In het begin nam ik de hond in huis nadat ik van het werk kwam, maar op een dag kwam ik thuis bij mijn ouders en zag ik de hond al rond mijn moeder lopen. Ze vond het sneu voor hem dat hij daar alleen zat dus besloot zij hem al te gaan halen. Vanaf dan zat hij al van 's morgens bij ons. Enkel 's avonds brachten wij hem terug naar zijn slaapplaats. Mijn moeder en Orka werden dikke vrienden. Zelfs als de ouders van mijn vriendin terug in België woonden, trok hij altijd aan de leiband als hij voorbij ons huis kwam. Het overlijden van de hond heeft mijn moeder dan ook veel verdriet gedaan. 

Ok, tot hier de omkadering van mijn verhaal. Wat ik hiermee maar wil zeggen is dat  angst je niet mag tegenhouden. En dat je moet voorkomen dat je jouw angst overzet op je kinderen. 

Angst mag jou alleen maar tot voorzichtigheid leiden, niet verstijven. Uiteraard ben ik voorzichtig als ik een "vreemde" hond zie, maar daarmee is het ook gezegd. 

Angst is een gevoel. En gevoelens zijn de weg naar onze onbewuste oftewel onze oude programma's, verdrongen pijn, verborgen conflicten en schaduw. Alles wat je voelt, kan er dan ook aan bijdragen dat je verborgen patronen op het spoor komt. Stel daarom de vraag: waarom reageer ik angstig? Waarom voel ik me onzeker? Je gevoelens kunnen je heel veel over de diepten van je persoonlijkheid vertellen. Weet wel dat je gevoelens het deel van jou zijn dat je levendig maakt.

Maar laat angst je leven niet beheersen, het is maar een gevoel. En zet dat gevoel ook niet over op je kinderen. Laat ze daarom uitdagingen aangaan, ze kunnen meer dan je denkt. Dat heb ik onlangs nog gemerkt bij mijn kinderen en zij zijn nog maar 8 en 6 jaar oud. 

Weet ook dat - als jullie samen uitdagingen aangaan - de band alleen maar sterker kan worden. Als jullie samen angsten overwinnen kan dit alleen maar de band tussen jullie versterken. Om nog maar te zwijgen over de verhalen die jullie achteraf kunnen vertellen ...